Νέα-Ανακοινώσεις-Δελτία-Άρθρα-Επικαιρότητα

Αργεντινή-Τουρκία Τι λάθος έκαναν; Μπορεί ένα κράτος να κόψει δικό του νόμισμα και να μην υποτιμηθεί ;

Αποτέλεσμα εικόνας για Η Νομισματική μας ΠολιτικήΚαι οι δύο (Τουρκία κ’ Αργεντινή) έχουν το ίδιο πρόβλημα, αδυναμία εξυπηρετησης του χρέους, αλλά από διαφορετική άποψη.
1. Η τουρκική λίρα καταρρέει γιατί αδυνατεί να εξυπηρετήσει τα δάνεια σε
συνάλλαγμα (κυρίως ιδιωτικά, σε δολάρια κ' ευρώ) που έχουν ληφθεί σε περίοδο που η λίρα είχε ισοτιμία 1:2 έναντι του δολαρίου και τώρα είναι 1:6,58, δηλ. τώρα χρειάζεται υπερτιπλάσια ποσότητα λιρών για ένα δάνειο που είχε ληφθεί σε δολάρια. Επόμενο είναι οι επιχειρήσεις να μην μπορούν να ανταποκριθούν και να προχωράνε σε χρεοκοπίες όπως ο εκεί ΟΤΕ (Turk Telekom) χθες. Οι λύσεις που έχει είναι α/ είτε να διαθέσει η κεντρική της τράπεζα τα συναλλαγματικά αποθέματα που διαθέτει (...δεν επαρκούν) για να υποστηρίξει τις πωλήσεις λίρας από τις εκεί τράπεζες και τον Forex, είτε β/ ν' αυξήσει τα επιτόκια πάνω απ' τον πληθωρισμό (22%) ώστε να φρενάρει τις εκροές κεφαλαίων που σημαίνει τεράστια απόλκλιση απ’ τον ρυθμό ανάπτυξης 5-6% και τα ανάλογα συναλλαγματικά διαθεσιμα που θα προκύψουν απ’ τις εξαγωγές. Αλλά ούτε και αυτό επαρκεί όπως θα διαπιστωθεί στην περίπτωση της Αργεντινής. γ/ έναντι του ΔΝΤ, Χρεοκοπία...!!!

2. Η Αργεντινή μετά τη χρεοκοπία (2002) και την περικοπή του χρέους της κατά 70% παρουσίασε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, 6- 8% έως το 2015. Με τη νέα κυβέρνηση του κεντροδεξιού Mauricio Macri, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2015 με κεντρικό σύνθημα “Cambiemos” «ας αλλάξουμε», έχοντας ως αντίπαλο την Cristina Kirchner (Πρόεδρο της Αργεντινής 2007-2015) ακολουθεί μια πολιτική παρόμοια με αυτές που είχαν ακολουθηθεί στη χώρα τη δεκαετία του 1990 (δηλ. της πολιτικής που χρεοκόπησε την Αργεντινή!) υποσχόμενος την άμεση και απρόσκοπτη επανάκαμψη της χώρας στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις ανάγκες της οικονομίας της, ενώ επαναφέρει προς πληρωμή και τα διαγραφέντα δάνεια! Από τη στιγμή που ο Macri ήλθε στην εξουσία, έλαβε τέλος η οικονομική πολιτική που ακολουθούσαν οι κυβερνήσεις Kirchner ( και των δύο Néstor κ’ Cristina Kirchner) και η οποία στόχευε στη μείωση του δημοσίου χρέους, (γνωστό ως desendeudamiento) και άρχισε ένας σημαντικός δανεισμός από το εξωτερικό που αύξησε κατακόρυφα το νέο χρέος που εξέδωσε η Αργεντινή. Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση Macri, υπολογίζεται ότι έχει εκδώσει περισσότερο από 100 δις δολάρια χρέος. Και προφανώς αδυνατεί να το εξυπηρετήσει παρότι τα επιτόκια έχουν φτάσει στο 40%, οπότε ξαναπέφτει στα δίχτυα του ΔΝΤ, δηλ. περιορισμός δαπανών κλπ., κλπ., ώστε να εξυπηρετείται πρώτα απ’ όλα το χρέος

3. Επανερχόμαστε στο ερώτημα : Τι μπορεί να κάνει η Ελλάδα στην περίπτωση που φύγει απ’ το ευρώ και πάει σε δικό της νόμισμα ώστε να αποφύγει την υποτίμηση.

3.1 Άμεση εγγραφή των κατοχικών δανείων (415 δισεκ. ευρώ) στον προϋπολογιασμό του Κράτους.

3.2 Ρηματική διακοίνωση προς τη Γερμανία παπαράλληλα με την κύρηξη προσωρινού χρεοστασίου και με ρήτρα την καταβολή των κατοχικών δανείων για την αποπληρωμή του χρέους υπό προϋποθέσεις (3.3)

3.3 Λογιστικός έλεγχος του δημόσιου χρέους και επαναπροσδιορισμός του, αφού πρώτα καταγγελθούν στους διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ κλπ) οι αθέμιτες πρακτικές των φορέων που το διόγκωσαν (Ε.Ε, ΔΝΤ, ΕΚΤ ΕΛΣΤΑΤ κλπ) και απαιτηθούν οι νόμιμες αποζημιώσεις.

3.4 Έκδοση εθνικού νομίσματος με ρήτρα (νομισματική βάση) τις απαιτήσεις της Ελλάδος απ’ τη Γερμανία (δηλ. τα κατοχικά δάνεια) και με ισοτιμία προς το ευρώ 1:1 ή αν η Γερμανία εγκαταλείψει το ευρώ, με την ισοτιμία του νέου της νομίσματος.

3.5 Σε διαφορετική περίπτωση (άρνησης της Γερμανίας να συμβιβαστεί), θα προχωρήσουμε στην άμεση διαγραφή του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους, στην εκκαθάριση των Τραπεζών και στην ίδρυση Αναπτυξιακής Τράπεζας. Την ΤτΕ την αφήνουμε στη μπάντα, έχει κάπου 50 δισεκ. χρέος ατην ΕΚΤ, ...ή θα μας δώσει τα κλειδιά swift ή θα χρεοποπήσει!

3.6 Στην Αναπτυξιακή Τράπεζα θα εισφερθεί (ως μετοχικό κεφάλαιο) το σύνολο της δημόσιας περιουσίας (αφού καταργηθούν οι νόμοι εκποίησης ή εκχώρησης για 99 χρόνια), η αξία της οποίας εκτιμάται άνω των 300 δισεκ. ευρώ.

3.7 Παράλληλα, στην Αναπτυξιακή Τράπεζα θα εισφερθεί (ως αντιστάθμισμα της διαγραφής των ιδιωτικών χρεών), η επαναφορά της αξίας της ιδιωτικής περιουσίας που εχει χαθεί ως σήμερα (πάνω από 1 τρισεκ ευρώ) και όχι παραπάνω του υφιστάμενου ιδιωτικού χρέοευς (σε τράπεζες, δημόσιο, ταμεία), δηλ. έως 220 δισεκ. ευρώ.

3.8 Από τα παραπάνω (3.6 κ’ 3.7) δημιουργούμε μια συσώρευση κεφαλαίου 520 δισεκ. ευρώ το οποίο θα λειτουργήσει ως νομισματική βάση για την έκδοση του νέου νομίσματος.

3.9 Η Αναπτυξιακή Τράπεζα θα καθορίζει τη νομισματική πολιτική, τη χρηματοδότηση αναπτυξιακών επενδύσεων, τη χρηματοδότηση του εμπορίου, τις παρεμβάσεις στο εξωτερικό εμπόριο (δασμοί), τις ισοτιμίες κλπ.,

3.10 Η νομισματική κυκλοφορία θα προσδιοριστεί αρχικά στο 20% του ΑΕΠ και θα αυξομειώνεται ανάλογα της μεταβολής του ΑΕΠ και του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών.

3.11 Εξυπακούεται, άμεση κατάργηση της ΑΑΔΕ και ολική επαναφορά υπό κρατικό έλεγχο.

Όπως είπαμε αρχικά, μπορεί οι αιτίες της υποτίμησης ενός νομίσματος να διαφέρουν, αλλά καταλήγουν σε μια και μοναδική αιτία : Αν μπορεί ή όχι μια χώρα (...η οποιαδήποτε χώρα πλην των ΗΠΑ) να εξυπηρετήσει το χρέος της και η υποτίμηση του νομίσματος αντικατροπτίζει την ανασφάλεια των δανειστών (δηλ. των τοκογλύφων!) αν μπορούν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω και πότε. Όσο πιο αργά και σίγουρα, τόσο πιο καλά (βλ. αρνητικά επιτόκια). Βέβαια, οι «αγορές» είναι και ολίγον τι πουτανίτσες και όταν βλέπουν ότι γίνεται πάτρι, τρέχουν σαν τις πεταλούδες στο γλόμπο (βλ. επιτόκια στο Θεό!). Σε κάποιες θα καεί ο κώλος τους, ενώ κάποιες άλλες, πιο ευέλικτες, θα το δουν σαν ευκαιρία να επενδύσουν μετά από μια χρεκοπία. Έγινε στην Ελλάδα μετά τη χρεοκοπία του 1932, όπου παρατηρήθηκε το περίεργο φαινόμενο ενός «συνωστισμού επενδύσων» κατά Ψαλιδόπουλο. Εδώ στην Ελλάδα, συζητάμε ολοένα για ένα δημόσιο χρέος 345 δισεκ. ευρώ και ένα ιδιωτικό 220 δισεκ. ευρώ. Σύνολο 565 δισεκ. ευρώ. Αυτά επισήμως με στοιχεία του ΓΛΚ, τραπεζών, ταμείων κ’ εφορίας, γιατί μπορεί να κρύβουν κι’ άλλα κάτω απ’ το χαλί.

Κάτω απ’ αυτές τις προϋποθέσεις, η διαγραφή του χρέους και η έκδοση εθνικού νομίσματος με όσα προανέφερα (με χρεοκοπία ή όχι) είναι επιβεβλημένη και οφείλει να είναι σπουδή για κάθε έλληνα οικονομολόγο που διαισθάνεται τις ανάγκες που θ’ απαντήσουν στις φοβίες και στις απειλές των κάθε λογής νενέκων.

Όχι!, δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να υποτιμηθει και να καταρρεύσει ένα νόμισμα που δεν έχει βαρίδια χρέους, δηλ., γερμανοτσολιάδες, χαραμοφάηδες, φλώρους, νενέκους, λαμόγια, ξεφτίλες, ευρωληγούρηδες.

Το έλλειμα του εξωτερικού εμπορίου (23 δισεκ.) δεν μ’ απασχολεί και τόσο, μια μόχλευση να κάνεις στον τουρισμό κατά 100% (17δισεκ, εφικτό!), το έχεις σχεδόν καλύψει.

Ούτε θα πρέπει να μας απασχολεί το έλλειμα των δημοσίων δαπανών υπό εθνικό νόμισμα, αντιθέτως επιβάλεται!.

Όχι!, δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να υποτιμηθει και να καταρρεύσει ένα νόμισμα που έχει από πίσω του γκάτς!

Μιλάμε για μια χώρα, την Ελλάδα!, όπου είναι ο ναός της ανθρώπινης σκέψης.

Παρά τις χιλιετίες που πέρασαν από τότε που ο Δημοσθένης είπε το «δει δη χρημάτων, ω Άνδρες Αθηναίοι, και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων» στον Α΄ Ολυνθιακό του, η ουσία του ρητορικού αυτού «αξιώματος», παραμένει αναλλοίωτη.

Περί των δεόντων λοιπόν ο λόγος και πως, μια Πατριωτική κυβέρνηση, θα τα κάνει όλα αυτά πράξη.

Τζανής Γκούσκος